فاجعه ي اخير را به بازماندگان تسليت مي گويم. مثل موارد فجايع قبلي حرفي ندارم بگويم جز آن كه متاسفم. چه كار غير از اين مي شه كرد؟! آنهايي كه بايد احساس مسئوليت كنند.... بگذريم! آنان هم كه كاري از دستشان بر نمي آيد و خود هزار گرفتاري در زندگي دارند آن قدر دارند از اين فجايع غصه مي خورند كه مي ترسم سلامت خود را از دست دهند!
پي نوشت:
تحليل يك خلبان بازنشسته در وبلاگ شخصي اش از اين واقعه ي مصيبت بار و سئوالاتي از وزير راه وترابري از زبان اين خلبان پيشكسوت